ตอนที่เขียน Entry นี้มันก็เกือบจะล่วงเข้าวันใหม่แล้ว สรุปว่า เมื่อเช้่าวันที่ 24 พฤศจิกายน 2552 อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของไทย นายสมัคร สุนทรเวช ได้ถึงแก่อนิจกรรมแล้วด้วยโรคมะเร็งตับ
ผมยอมรับว่าในรัฐบาลสมัคร ผมเป็นหนึ่งในกลุ่มเสื้อเหลืองที่ต่อต้านรัฐบาลนี้อย่างเต็มที่ และก็ไม่คิดว่านายกฯ คนนี้จะพลาดท่าต้องถูกพิพาษาออกจากตำแหน่งด้วยข้อหาเกี่ยวกับรายการทำอาหาร แต่ถึงอย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนผลัดรัฐบาลที่เกิดขึ้นในครั้งนั้นก็ส่งผลมาถึงเหตุการณ์ต่างๆ ในปัจจุบันนี้
เช้าวันนี้ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับ SMS ของ Thaksinlive (สมัครไว้เพราะตานี่แก Block Twitter ผม) บอกว่าไว้อาลัยนายสมัคร ผมตกใจพร้อมๆ กับแปลกใจว่า ...ทำไมกะทันหันอย่างนี้
สุดท้าย คนที่ตายก็ตายไปแล้ว เหตุการณ์ใดๆ ที่เคยก่อไว้ ผู้ก่อเองนั้นคงจะรับทราบดีที่สุด สำหรับตัวผม ผมขออโหสิกรรมไว้ ณ ที่นี้ และผมไม่เห็นด้วยกับผู้ใดก็ตามที่จองเวรตอกย้ำแม้คนที่ตายไปแล้ว
สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากเหตุการณ์นี้ อย่างน้อยก็หนึ่งเรื่องคือ
...ยังไงเราก็หนีไม่พ้นความตาย
