160 | Copy VALUE Variable ใน PSPP

(Entry นี้เขียนบน Ubuntu 11.04 อาจตกสระหรือวรรณยุกต์ไปบ้างต้องขออภัยขี้เกียจตรวจทาน)

ดอง Blog มาตั้งนานเพราะไม่มีอะไรอยากเขียน จนเมื่อกี้ได้ทำอะไรสำเร็จไปอย่างนึงดีใจจนน้ำตาไหลเลยต้องมาจดบันทึกไว้หน่อย มันเกี่ยวกับ PSPP ครับ

คือหลังจากที่ได้ลองใช้ PSPP มาหลายงาน (เนื่องจากพยายามหลีกเลี่ยง SPSS) ก็พบว่าปัญหาที่น่าเศร้าที่สุดก็คือไม่สามารถ Copy ค่าใน VALUE ในส่วนของ Variable View ได้ !!??

ไม่แน่ใจว่า SPSS ทำได้หรือเปล่าเพราะยังไม่ได้ลองก็เลิกใช้ไปเสียก่อน คือถ้ามีตัวแปรลักษณะเดียวกันเยอะๆ แล้วเนี่ย ไอ้การจะมานั่งพิมพ์ คลิก แล้วก็พิมพ์คลิกๆ ข้อความ 1 คือ น้อยสุด 2 คือ น้อย .. Blah Blah ... จน 5 คือ มากที่สุด ไปทุกตัวแปรนี่มันเป็นเรื่องที่น่าเหนื่อยอยู่ ถ้าตัวแปรสัก 10-20 ตัวนี่ยังพอทน แต่เจอแบบ 50+ นี้ไม่ไหวแน่ !! แล้วจะทำยังไงดีวะ

ด้วยความที่ไม่เคยศึกษาโปรแกรมแนวนี้มาก่อนเลย (เป็นแต่ดูชาวบ้านทำแล้วจำมา) ก็เพิ่งรู้ว่า PSPP มันทำงานใน Command Line Mode ได้ด้วย แล้วก็บังเอิญไปคลำๆ หาวิธีใช้จนทำการ Copy VALUE ได้สำเร็จผ่าน Command นี่แหละ !!! โอ้วเ่ท่เป็นบ้าเลย

ขั้นตอนมีดังนี้คือ

1. เปิด Terminal มาก่อน เรียกใช้งาน PSPP โดยใช้คำสั่ง

dew@ubuntu:~$ pspp

2. เปิดไฟล์ที่ทำมา (แต่ยังทำไม่เสร็จเพราะ Copy ไม่ได้นั่นแหละ)

PSPP > get file='/home/dew/dewpspp.sav'.

3. คราวนี้ใช้คำสั่งเพิ่ม VALUE ให้กับตัวแปรทีละหลายๆ ตัวที่มี VALUE เหมือนกันเลยครับ สมมุติว่าตัวแปรชื่อ no1 ถึง no80 (คือมี 80 ตัวแปร) และต้องการให้มี VALUE แบบลิเคอร์ทที่เขาทำกันทั่วๆ ไปละกัน

PSPP > add value label no1 to no80 1'less' 2'low' 3'medium' 4'more' 5'most'.

(ตีความว่า 1 คือ พึงพอใจน้อยสุด ไปจนถึง 5 คือ พึงพอใจมากที่สุด ละกันนะครับ PSPP มันไม่รับภาษาไทยก็เอาแบบเข้าใจกันเองละกัน)

4. เสร็จครับ Save ได้

PSPP > save outfile='/home/dew/dewpspp.sav'

เป็นอันจบสิ้น

ต้นทางของการแกะรอยในครั้งนี้มาจากรูป ScreenShot อันนี้ในหน้าเว็บของ PSPP ครับ

แน่นอนหากท่านอ่านแล้วพบว่า..เฮ้ยมันไม่ได้เป็นการ Copy VALUE นี่หว่า แน่นอนครับมันคือการสั่งให้ตัวแปรหลายๆ ตัวใช้ VALUE ที่เรากำหนดโดยการสั่งเพียงครั้งเดียวต่างหาก แต่ผมว่าส่วนใหญ่ถ้าคนที่ใช้ PSPP แล้วเจอปัญหาแบบผมทีแรก ก็น่าจะ Search ใน Google โดยใช้ Keyword ประมาณว่า "PSPP Copy Value Variable" หรืออะไรทำนองนี้แหงๆ และถ้าโชคดี Blog นี้อาจจะได้ขึ้นในผลการค้นหาอันแรกๆ แล้วผมก็หวังว่าบทความนี้น่าจะช่วยแก้ปัญหาให้ท่านๆ ได้บ้างอย่างแน่นอนครับ

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติมหาได้จาก Manual ครับ http://www.gnu.org/software/pspp/manual/html_node/index.html

ดีใจจัง Entry ฉลอง 160 บทความก็เป็นเรื่องมีสาระได้ 555555

159 | Draft 'til Done : ปกหนังสือ 4000113

ตั้งใจว่าจะเขียนตั้งแต่วันแรกที่ของมาส่งแล้วครับ แต่ก็ลืมมาจนถึงวันนี้เลย 555555

คือที่สาขาฯ ปรับปรุงหลักสูตรวิชาคอมพิวเตอร์พื้นฐานใหม่ครับ ก็เลยต้องทำหนังสือเรียนกันใหม่

แล้วผมก็ได้รับมอบหมายให้ทำปกอีกครั้งครับ

มาคราวนี้มุขตันไม่รู้จะเอาอะไรมาใส่ดี จะพึ่ง Google Image Search บ่อยๆ ก็ชักรู้สึกผิด ไปๆ มาๆ ก็คิดขึ้นมาเฉยเลยว่า "ทำเองแม่-งเลยดีกว่าไม่ต้องหารูปหาลายไรและ" คิดได้ดังนั้นภาพมันก็ลอยมาในหัวเลยครับ

ตอนที่ทำปกนี้เป็นช่วงสอนภาคฤดูร้อน (ประมาณเมษา-พฤษภาโน่น) ผมสอน นศ.สาขาวิชาเคมี (เอกคู่ขนาน) ก็เลยต้องขอความร่วมมือจากเด็กๆ เหล่านี้เพราะไม่รู้จะไปหาตัวคนอื่นมาจากไหนได้อีก แล้วก็ชวน อจ.โอม กับ อจ.แรก ไปช่วยกันถ่ายด้วยกล้องเทพของทั้งสองท่านครับ

ตากล้องของเรากำลังทำงาน

ได้ภาพสวยๆ กันไปแล้วก็เข้าสู่กระบวนการผลิตครับ คราวนี้ก็ใช้โปรแกรม Adobe Fireworks CS3 เหมือนเดิม Font ที่ใช้ก็มี ภาษาไทยใช้ TH Saraban PSK และภาษาอังกฤษใช้ Ubuntu Beta ครับ

ภาพต้นฉบับที่ทำใน Adobe Fireworks CS3

ลองพิจารณาเล่มจริงประกอบครับ จะเห็นว่าสีเพี้ยนมาก

สีเขียวแบบสดใสวัยรุ่นกลายเป็นสีเขียวแบบทหารเจนศึก T_T

อีกอย่างคือพบว่าทางร้านไม่ได้ Crop ภาพให้ เวลาผมส่งภาพไปทำปกทุกครั้งต้องทำขนาดให้ใหญ่กว่าขนาดหนังสืออยู่พอสมควร แล้วทางร้านเขาจะเอาไปตัดขอบทั้ง 4 ด้านออกให้พอดีเอง แต่มาคราวนี้ร้านแกเกิดมึนอะไรขึ้นมาไม่ทราบ ทำหนังสือมาขนาดเท่าปกเด๊ะเลย ดังนั้นเล่มมันก็เลยใหญ่ๆ ผิดขนาดไปซะยังงั้นครับ...เซงโคตร

เทียบกับปก 4000103 เล่มพิมพ์ครั้งที่ 1 กับ 3

ที่เด็ดสุดคือ ปกหนังสือรอบนี้ตกวรรณยุกต์ไปเกือบหมดเลยครับ เชื่อคำว่า เพื่อ ก็กลายเป็น เพือ ไปซะยังงั้น จริงๆ คือมันผิดที่ผมเองแหละครับที่ส่งไฟล์ให้เขาไปโดยที่ยังไม่ได้ Convert to Path

ปกหนังสือเล่มนี้เลยกลายเป็นเล่มที่:

- ภูมิใจสุด เพราะว่าปกทำเองทุกกระบวนการ ไม่ได้ก๊อปรูปจากไหนมา

- อับอายสุด เพราะพิมพ์ผิด แถมสีตุ่นไม่ตรงกับต้นฉบับ

158 | เช้าวันนี้กับ 10 ปีต่อมา

เช้าวันนี้บ้านผมชงกาแฟ 3 แก้วครับ

คิดถูกแล้วจริงๆ ที่ยอมอดนอนเมื่อคืนเพื่อไปทำบุญวันวิสาขบูชาตอนเช้า ผมระลึกได้ว่า มันเป็นกิจกรรมในครอบครัวที่ผมไม่ได้สัมผัสมานานเกือบ 10 ปีแล้ว นับตั้งแต่เข้ามหาลัย

ช่วงเรียน ผมต้องตื่นเช้าไป ม. ไม่เคยได้มีเวลาได้ทานข้าวที่บ้านเหมือนตอนเรียนประถมหรือมัธยม จบมาแล้วทำงานก็ยังเหมือนเดิม คือต้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้า หรือถ้าวันไหนไปสายได้ก็ไม่เคยได้ทานข้าวที่บ้านเลย

สำหรับผมแล้ว มื้อเช้าที่บ้านตัวเองเป็นมื้ออาหารที่ผมไม่ได้สัมผัสมานานที่สุด ยิ่งกว่ามื้อหรูๆ ในภัตตาคารใดๆ

วันนี้เราสามคนพ่อแม่ลูก ทำบุญที่วัดเสร็จแล้ว ก็กลับมาทานข้าวเช้าพร้อมหน้ากันที่บ้าน ผมออกไปซื้อกับข้าวที่หน้าตลาดวัดโพธิ์กับแม่ พ่อเตรียมจัดโต๊ะ ตักข้าวรอ

แล้วพ่อก็ถามว่า "เอากาแฟมั้ย ?" พ่อคงรู้ว่าผมเบลอจากการอดนอนเมื่อคืน

ผมรับอาสาชงกาแฟให้ แล้วผมก็พบความประหลาดใจในสิ่งหนึ่ง...

ผมจำไม่ได้แล้ว ว่ากาแฟของแม่กับพ่อ ใส่กาแฟกี่ช้อน ใส่น้ำตาลกี่ช้อน ใส่ครีมเทียมหรือนมข้นหวาน ทั้งๆ ที่มันเป็นภาพที่ผมเห็นจนชินตาตั้งแต่เราสามคนทานข้าวเช้าพร้อมกันด้วยกับข้าวฝีมือแม่ ก่อนที่พ่อจะส่งผมไปโรงเรียน ตั้งแต่ ป.1 ถึง ม.6

10 ปี...ช่างเป็นเวลาที่นานแสนนานเหลือเกิน นานจนเราลืมสิ่งที่เราเคยทำเป็นประจำตั้งแต่เล็กจนโตไปเสียได้

พ่อหยิบนมข้นหวานในตู้เย็นมาส่งให้ผม แม้ว่าพ่อจะไม่ได้พูดอะไร แต่ผมกลับสะอึกอยู่ข้างในใจ...

...พ่อยังจำได้ว่าผมทานกาแฟใส่นมข้นหวาน

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิตครับ มีความสุขที่ได้รู้สึกตัว

...ก่อนที่จะลืมสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตไปกับเวลาที่หวนย้อนคืนมาไม่ได้อีก

กาแฟวันนี้ อบอุ่นเป็นที่สุดครับ.

157 | Find My iPhone !!!

เคยเขียน Blog ครั้งแรกถึง iPhone ตอนที่เข้าไทยอย่างเป็นทางการครั้งแรก กับ iPhone 3G by Truemove ตั้งแต่ต้นปี 2552 จนถึงวันนี้ 2 ปีผ่านไป....

ผมมี iPhone ใช้แล้วครับ !!!

บางคนอาจจะคิดว่าผมบ้า แต่ความจริงแล้ว iPhone เป็นโคตรโทรศัพท์ในตำนานที่เชื่อว่าใครๆ ก็อยากได้ เมื่อก่อนผมเคยตั้งแง่กับ Apple Inc. มาก เพราะเห็นว่าเป็นบริษัทที่ขายของแพงแม่-งทุกอย่าง เคยคิดถึงขนาดว่าพวกที่ใช้แบรนด์นี้นี่ มีเงินอย่างเดียวคงไม่พอ 555555555

แล้วมันก็ทำให้ผมเข้าใจถึงคำว่า "สมราคา" เมื่อครั้งที่สินค้า Apple ชิ้นแรกเข้ามาอยู่ในบ้านผม นั่นก็คือ iPod Touch 4

ราคา 7,990 กับความจุ 8 GB ทำให้ผมคิดมากพอสมควร แต่พอได้มาใช้แล้วก็ยอมรับเลยครับว่า มันสมราคาจริงๆ ทั้ง Hardware และ Software (ความรู้สึกแรกตอนจับ iOS คือ "มันมี OS ที่ใช้ง่ายขนาดนี้ด้วยเหรอ !!??") ถึงจะเจ็บใจพอสมควรแต่ผมรู้สึกเลยว่า ทั้งคุณภาพของ App และ OS มันทำให้มองว่า iOS เหนือกว่า Android อย่างชัดเจน (ความรู้สึกเหมือนเอา Windows ไปเปรียบเทียบกับ Linux ยุคแรกๆ ยังงั้นเลย)

จนกระทั่งมาถึงวันที่ผมต้องตัดสินใจเลือกโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่มาใช้แทน Samsung Galaxy Spica ที่กำลังจะหมดอายุขัยไปด้วยวัยอันสมควรแล้ว ผมกลับมาพิจารณาตัวเลือกระหว่าง iOS และ Android อีกครั้ง

เปรียบเทียบ iOS กับ Android ในความเห็นส่วนตัว

Android

สิ่งที่ผมไม่ชอบ : Hardware Fragment มาก ซื้อมาไม่กี่เดือนตกรุ่น

สิ่งที่ผมรับไม่ได้ !! : Stock Android อัพเดท แต่ Vendor ไม่สน ลูกค้าต้องไปหา Custom ROM เอาตามมีตามเกิด

iOS

สิ่งที่ผมไม่ชอบ : App ดีๆ ส่วนใหญ่ต้องเสียตังซื้อ คนไม่มีบัตรเครดิตก็คงต้องแสวงหาวิธีซื้อกันเอาตามอัตภาพ

สิ่งที่ผมรับไม่ได้ !! : แพงมาก

เปรียบเทียบกันแล้ว สิ่งที่ไม่ชอบของ Android แก้ปัญหายาก เพราะจะมาตามเปลี่ยนเป็นรุ่นใหม่ๆ ก็ไม่ไหว (จำได้ว่าตอนเปิดตัว Android ใหม่ๆ พวกเราดีใจมากเพราะเชื่อว่าราคามือถือจะต้องถูกลงเพราะมี OS ที่เป็น Open Source ให้เลือกใช้ แต่ตอนนี้สถานการณ์มันผิดคาด รุ่นถูกกับรุ่นแพง EcoSystem ไม่เท่าเทียมกันเอาซะเลย) ส่วนสิ่งที่รับไม่ได้ก็คือเรื่องที่เราตามข่าวกันอยู่ว่า Android รุ่นใหม่ออกมาโครมๆ นับจากวันแรกที่ผมซื้อ Spica มา มันเป็น 1.6 พร้อมอัพเป็น 2.1 จนถึงวันนี้ Android ไป 2.3 แล้ว (2.4 เพิ่งจะ Preview คร่าวๆ กันเมื่อวานใน Google I/O 2011) แต่ Spica ของผมกลับเหมือนต้องหยุดเวลาไว้แค่ 2.1 เท่านั้น โชคดีเล็กๆ คือเรามี http://samdroid.net ที่เป็น Dev Community อยู่ แต่ก็อย่างว่าละครับ Custom ROM นั่นก็หมายถึงว่าเราต้องยอมรับปัญหาความไม่สมบูรณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นด้วย (ผมเคยบ่นไว้ใน Entry นี้)

มาเปรียบเทียบกับ iOS ปัญหาเรื่องราคา App จะว่าไปก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมากมายครับ App ดีๆ ราคาไม่ถึง 40 บาท ไม่หนักหนาเกินกำลังจ่ายอยู่แล้วครับ (นักพัฒนาย่อมเข้าใจปัญหาเงินๆ ทองๆ พอกัน) แต่ตอนนี้ยังไม่มีบัตรเครดิต ไม่รู้จะซื้อ App ยังไง ช่องทางอื่นๆ อย่าง iTunes Gift หรือฝากซื้อ App ตามเว็บ ก็ถือว่าสะดวกนะครับ....แต่สะดวกน้อยกว่า JailBreak เยอะ !!

สุดท้ายก็มาที่เรื่องราคา สินค้า Apple นี่ก็ดีอย่างตรงที่ราคาไม่ลงตลอด Gen ครับ เข้าแถวซื้อวันแรกหรือจะซื้อตอนของล้นตลาดก็ราคาเดียวกัน แต่มัน แพง นี่สิ....ทำอกทำใจเรื่องเงินไปแล้วเมื่อเทียบกับ EcoSystem ที่จะได้รับ และอายุการใช้งานที่คงจะอยู่ได้นานเพราะไม่มีปัญหา Fragment แล้ว

...ผมตัดสินใจซื้อครับ

iPhone 4 Black 16 GB ศูนย์ DTAC พร้อมโปร iPhone M 580 บาท/เดือน

รวม 22,096 บาท

หวังว่าเราจะอยู่กันไปอีกนานๆ นะจ๊ะ :)

156 | Update Problem in Ubuntu 11.04

เพิ่งลง Ubuntu 11.04 (Natty Narwhal) แล้วมีปัญหา Update Package ไม่ได้ (ทั้ง Update Manager ทั้ง Ubuntu Software Center และ apt-get) ปวดหัวมากไม่รู้จะทำยังไง เพราะว่า WiFi ที่มหาลัยมีปัญหาว่า Firefox 4 มันมีปัญหากับ Certificates ก็จะ Crash ตลอด ก็เลยพยายามจะลง Chrome แต่ก็ลงไม่ได้สักที มันฟ้องว่า :

E: Encountered a section with no Package: header
E: Problem with MergeList /var/lib/apt/lists/บลาๆๆๆๆ


สุดท้ายไป Search เจอวิธีแก้ดังนี้ครับ

sudo mv /var/lib/apt/lists /var/lib/apt/lists-old
sudo mkdir -p /var/lib/apt/lists/partial
sudo apt-get update

ที่มา : Ubuntuclub Forums ซึ่งก็บอกว่าเจอมาจาก ที่นี่ อีกที

ตอนนี้กำลังพยายามทำความเข้าใจกับ Unity อยู่ครับ เหมือนจะใช้ง่าย แต่คงยังไม่ชินละมั้ง

แถม : Review Ubuntu 11.04 Natty Narwhal จาก Blognone ครับ

155 | Add Contacts to Gmail

เพิ่งได้รับมอบหมายให้ทำการ Add E-Mail ของบุคคลเป็นจำนวนมากครับ

ปกติก็ไม่เคยมีกิจธุระอะไรที่ต้องส่งเมลหาคนเยอะๆ อยู่แล้ว ก็เลยไม่เคยลองทำเป็นกิจจะลักษณะ มาวันนี้จำเป็นต้องลองแล้ว ก็เลยคิดว่า มันน่าจะมีวิธี Add Contacts ทีละเยอะๆ อยู่ แล้วก็มีจริงๆ ครับ นั่นก็คือ Import จากไฟล์ CSV แต่ทว่าไฟล์ที่รับมานั้นเป็นไฟล์ DOC ครับ งึมมมมมม.....ทำไงดี

ลองผิดลองถูกตั้งนานจนสำเร็จครับ จริงๆ แล้วขั้นตอนไม่มีอะไรมากเลย (โคตรง่ายเลยดีกว่า) เลยต้องมาขอจดบันทึกไว้ซะหน่อย ขั้นตอนมีดังนี้ครับ

1. เพื่อความง่ายในการจัดการ Contact เราสร้าง Group ใหม่ขึ้นมาก่อนเลยครับ (Contacts > New Group...)

2. พอได้ Group แล้ว มาดูที่ปุ่มต่างๆ ด้านบน (ในตอนนี้ยังไม่มี Contact เลยสักชื่อใน Group นี้) ให้กดปุ่ม Add to "ชื่อ Group" จะมี TextField โผล่ออกมาครับ

3. แล้วก็พิมพ์ลงไปได้เลยครับ รูปแบบก็คือ ถ้าต้องการให้มีทั้งชื่อและ E-mail ให้ใส่แบบนี้ครับ

"ชื่อ"<อีเมล>

เช่น

"Chayan Nuntawong"<อีเมลของ Chayan>

ถ้ามีหลายชื่อให้คั่นแต่ละชุดของ Contact แต่ละคนด้วยเครื่องหมาย , ครับ

แล้วเราก็ทำแบบนี้ไปจนกว่าจะครบจำนวนที่ต้องการครับ ง่ายจัง !!

วิธีการ Add แบบนี้ไม่มีใน Help ของ Gmail นะครับ (เวอร์ชั่นภาษาอังกฤษพูดถึงการ Add แบบ Import และ Add แบบทีละคน ส่วนเวอร์ชั่นภาษาไทย ไม่มีบอกอะไรเลย -_-) ที่มาของวิธีนี้ก็คือ ผมไปนึกถึงตอนส่งเมลหาหลายๆ คน ในช่อง To: มันมี Format แบบนี้ก็เลยลองดู ใช้ได้จริงๆ ล่วย เฮ้ !! V(OoO)V

154 | มีนาหนาวมาก !!

เริ่มพูดถึงเรื่อง Tsunami ที่ญี่ปุ่นก่อนครับ

ตอนที่ผมรู้เรื่องครั้งแรกคือ เมื่อวันศุกร์ตอนเที่ยงๆ ผมรู้สึกว่านอนไม่พอ เลยหาจังหวะแอบงีบที่โต๊ะทำงาน ก่อนจะหลับก็เปิดดู sanook.com อ่านข่าวแป้ปนึง....ก็ไม่มีอะไรนะ ก็นอนไป

ประมาณบ่ายสาม ตื่นขึ้นมาเตรียมตัวจะออกไปข้างนอก เห็น Notebook เปิดอยู่ก็ อืมๆ อ่านข่าวไรหน่อย พอเปิด sanook.com อีกที....อ่าวเฮ้ย Tsunami ???

ภาพวาดลายเส้นจาก INOUE TAKEHIKO ผู้เขียน Slam Dunk และ Vagabond ที่ทวีตออกมาในแท็ก #prayforjapan ขอให้ชาวญี่ปุ่นที่กำลังประสบภัยอยู่ในตอนนี้ จงสู้ต่อไปครับ !!!

ต่อมาในสัปดาห์นี้ชาวเมืองเราก็ประสบเหตุกันไปตามๆ กันนะครับ กับบรรยากาศฝนโปรยกระหน่ำที่เริ่มมาเมื่อวันก่อนแล้วก็ยิงยาวต่อเนื่องมาจนถึงวันนี้ก็ยังไม่ยอมหยุดตกกันง่ายๆ แถมพาเอาลมหนาวแบบสุดขั้วหัวจิตหัวใจมาเป็นของแถมกันอีก อากาศตอนเที่ยงๆ นี่เย็นเฉียบยังกะอยู่บนยอดดอยปุย ไม่ต้องพูดถึงอากาศตอนกลางคืนที่หนาวสะท้านกันถึงขนาดต้องเรียกหาผ้าห่มเบียร์ช้างกันเลยทีเดียว !! นี่มันอาเพศอะไรกันฟะ !!??

จะต้องเล่าเท้าความไปถึงคืนวันอังคาร บรรยากาศก็ครึ้มๆ อยู่ตอนค่ำ ผมนั่งทำงานอยู่ที่ ม.คนเดียวทั้งตึก ตั้งใจว่าจะเอาให้เสร็จก่อนแล้วค่อยกลับแต่ก็ไม่อยากอยู่ดึกมากเพราะเริ่มไม่สบาย (เจ็บคอ) พอประมาณ 5 ทุ่มเสร็จงานกำลังจะกลับบ้าน อ้าว ! ฝนตก ตกปรอยๆ นะครับ ถ้าเป็นปกติผมก็ขี่มอไซค์ฝ่าฝนกลับไปแล้ว แต่วันนั้นไม่อยากเสี่ยงอาจจะล้มป่วยอย่างหนักได้ ก็เลยทำใจนั่งดู Youtube รอฝนหยุดต่อไป...

อาห์...เที่ยงคืนเข้าไปแล้ว ฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ยังไงดีวะเนี่ยเรา << ขณะที่กำลังคิดแบบนี้อยู่ เหมือนฟ้าฝนจะเป็นใจกลัวจะกลับบ้านดึกพักผ่อนน้อย พรึบ อ้าว.. ไฟดับบบบบ

ดับสนิททั้งมหาลัยครับ มืดสนิทจริงๆ รอบตัวผมมีแค่แสงจากหน้าจอคอม และเสียง UPS ร้อง ปี๊ปๆๆๆๆ แค่นั้น ตอนนั้นก็คิดแล้วว่าเอ เอาไงดีวะชักกลัวๆ แต่จะกลับก็ไม่รู้จะกลับยังไง เลยออกมาหน้าห้องดูบรรยากาศหน่อยซิ แล้วค่อยวางแผนตัดสินใจอีกที

เปรี้ยงงงงง

เห็นแสงสีส้มวาบขึ้นบริเวณถนนหน้า ม. พร้อมเสียงดังสนั่นครับ พอแล้ว !! ไม่ดงไม่ดูไรแล้ว มีร่ม CAT คันนึงอยู่ในห้อง เอากางกันละอองฝนกลับบ้านก็ได้วะ มั้นใจแล้วว่ายังไงไฟมันไม่ติดภายในคืนนี้แหงๆ

สุดท้ายก็คือผมลองกางร่มขี่มอไซค์ออกมา แต่ไปได้ไม่เท่าไรครับเพราะว่าลมแรงมาก ร่มมันก็พลิกขึ้นอยู่นั่นเอง สุดท้ายก็ยอมหักใจว่า ช่างแม่-ง หุบร่มบิด 60 ฝ่าลมฝนกลับบ้านมันทั้งยังงั้นละวะ ถุยชีวิต 5555

ภาพข้างบนนี่คือสภาพวันรุ่งขึ้นครับ คือไฟฟ้ายังดับต่อเนื่องมาอีกทั้งวันจนมาติดเอา 3 ทุ่มโน่น สาเหตุสำคัญเลยก็คือเสาไฟฟ้ามันโค่นลงมาครับ แถมที่น่าตกใจคือโค่นลงมาทับศาลพระพรหมที่อยู่คู่มหาลัยมานาน พังซะอย่างที่เห็นในภาพ ศิษย์เก่าอย่างผมมาเห็นตอนแรกยังอึ้ง ถ่ายรูปมือสั่นเลยละครับ

จนถึงตอนนี้สายฝนและอากาศหนาวเย็นก็ยังไม่ยอมยุติลงง่ายๆ ปล่อยให้มนุษย์อ่อนแอผิวบางไขมันหนาอย่างเราต้องทนป่วยทนหนาวกันต่อไป ณ นาทีนี้บอกได้คำเดียวว่า โคตรเบื่อครับ อยากเห็นแดด !!!