151 | ขอแพล่มซักนิด

เอิ่ม...ตอนนี้จริงๆ ผมกำลังออกข้อสอบปลายภาค 4 วิชาอยู่ครับ

แต่สงสัยจะวิ้งๆ แล้ว เริ่มเรียบเรียงข้อมูลในหัวไม่ถูกเลยคิดว่าน่าจะมาพิมพ์ๆ อะไรไว้บ้าง...

ปกติถ้ามีอาการแบบนี้ผมจะไปพ่นไว้ใน Twitter แต่วันนี้อยากมาพ่นใส่ Blog ที่ดองจนบูดนี้แหละ...ดองนานจริงๆ นะแบบว่าอีกสัก 10-20 ปีข้างหน้าถ้าลูกหลานมาอ่านนี่คงจะต่อเรื่องกันไม่ถูกเลยแหละว่า อ้าว มันหายไปไหนแล้วมันไปทำอะไรมาบ้างวะ เดือนนึงเขียนเรื่องนึง ทีเมื่อก่อนเขียนเดือนละเป็นสิบ 555555555+

ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีผมทำอะไรอยู่หรอครับ...ก็นึกข้อสอบที่จะออก (ถ้าเอาแบบละเอียดเลยก็คือวิชา Distributed System and Network) แล้วก็เปิด Youtube หาเพลงพี่เบิร์ดเก่าๆ ฟังไปด้วย ตอนแรกไม่ได้ซีเรียสว่าต้องเป็นพี่เบิร์ดหรอกครับ คือมีคนโพสต์เพลง "ใจบางบาง" ไว้ใน facebook แล้วพอไปฟังแล้วเกิดคิดถึงอารมณ์เพลงเก่าๆ ขึ้นมา (เพลงที่โพสต์นั่นเป็นเวอร์ชั่นโจ้วงพอสร้อง แต่ Original ไม่รู้ของใคร) แล้วจู่ๆ เนื้อเพลงที่มีอยู่ว่า "...ความหวังยังเกิดกับฉัน..." มันก็แวบมาในหัว

คือมันเป็นท่อนที่ติดตรึงในหัวมากครับ เพราะรู้สึกว่ามันเป็นคำที่..เท่ แบบโบราณๆ ยังไงไม่รู้ดิ ...ที่คล้ายๆ กันก็อย่างเช่น "...ความจริงใจที่มีดั่งราตรีมีเพียงแสงจันทร์..." (ชาตรี), "...ฉันรู้ความรักยากอธิบายแต่ความรักจริงมั่นคงมิหน่าย..." (แกรนด์เอ็กซ์) สมัยนี้หายากแล้วนะครับเอ้อ เนื้อเพลงที่มีกลิ่นอายโบราณๆ แบบนี้ฟังแล้วมีเสน่ห์นักแล

สรุปว่านึกชื่อเพลงไม่ออกเลยไป Search จนเจอ มันคือเพลง "เหมือนเป็นคนอื่น" นั่นเอ๊ง

เก่าโคตรแต่เกิดทัน

เหลือข้อสอบอีกวิชานึงที่ยังไม่ได้ออกก็คือ Multimedia Technology ครับ เออวิชานี้ผมสั่ง Final Project ให้ไปเขียน Blog กับ blogger.com ด้วยนะ (เด็กสาขา ICT ปี 1) ตั้งโจทย์ให้สมัครแล้วเข้าไปเขียนทุกวันๆ ละอย่างน้อย 1 เรื่อง....ดูอาจารย์มันสิเคยเขียนมั่งเปล่า

ช่วงนี้มีเทคโนโลยีหลายอย่างที่เริ่มไม่ค่อยสนใจแล้วก็ตัดๆ ทิ่งออกไปบ้างละ อย่าง Picplz ที่สมัครไว้ ก็เห็นมีคนมา Follow หลายคนแล้ว แต่จริงๆ หลังจากสมัครแล้วก็อัพไปรูปเดียวแล้วก็ไม่ได้แตะมันอีกเลย...คือตอนแรกนึกว่าเหมือน Pixelpipe แต่ไม่ใช่นี่หว่า แถมพอให้ facebook ดึงมาแสดง กลับได้เป็นรูปเล็กๆ ซะอีก (จะดูรูปใหญ่ก็ต้องคลิกเข้าไปอีก) ยุ่งยากนักเลิกใช้แม่-มเลย

เคยคิดว่าพวกเซเลบที่เขาใช้ Social Network เยอะๆ นี่เขาบริหารเวลากันยังไงนะ อย่างบางคนเห็นทวีตทั้งวัน / อัพรูปทั้งวัน / Foursquare อีก / หรืออาจจะมีอย่างอื่นที่เราไม่รู้อีก ฯลฯ เขาเอาเวลาที่ไหนมาอัพเดทกันได้ขนาดนี้นะ เรานั่งทำงานหน้าเครื่องทั้งวัน (ยกเว้นตอนไปสอน) จะเปิด Twitter Client มาทวีตสักประโยคยังขี้เกียจเลย หรือเวลาออกไปข้างนอกแล้วเล่นผ่านมือถือ เต็มที่เราก็ได้แค่อัพรูป / Check-in แค่นั้น !!! เคยลองทวีต+อัพรูป+อื่นๆ ผ่านมือถือเวลามี Event หรือไปงานสำคัญๆ หน่อย ปรากฏว่าเวลาที่เราจะเอาไว้ฟังเขาพูดหรือร่วมกิจกรรมกะชาวบ้านเขา หมดไปกับการทวีตผ่าน Keyboard น้อยๆ ไปหมดแล่ว -_-"

จำได้ว่า @iannnnnn เคยบอกว่า Twitter เนี่ยมันก็ดีอย่างตรงที่เราสามารถฟัง-แล้วเอามาสังเคราะห์-แล้วส่งต่อได้ในเวลาอันสั้น แถมจำกัดความยาวไว้ที่ 140 ตัวอักษรด้วยนะ มันหมายความว่าเวลาเราฟังวิทยากรพูดยาวๆ สัก 1 นาที ถ้าเราจะทวีตเรื่องนั้นออกไปเราก็ต้องทำให้มันเข้าใจได้ใน 140 ตัวอักษรนั่นแหละเจ๋งเลย ผมลองทำๆ ดูแล้วมันก็ดีเหมือนกัน เหมือนกับว่ากระบวนการคิดและการสื่อสารเรามันดีขึ้น ฟังแล้วจับใจความแล้วพูดต่อได้โดยที่ไม่ได้แปลงสาร

แต่กระนั้นก็เหอะ...พวกสูทำกันไปได้ยังง๊ายยยยย ??? ถ้าวันนึงทำงาน 8 ชั่วโมง อาจจะตีเป็นเวลาทวีตไปซักวันละ 1 ชั่วโมง ซึ่งไอ้ 1 ชั่วโมงนี่มันก็ปนๆ กันอยู่ในเวลาทั้งวันของเรา แสดงว่าเราก็ต้อง ทำงานไป-ทวีตไป หรือถ้าเป็นวันหยุดหรือเวลาเลิกงานก็ดูทีวีไป-ทวีตไป / เดินห้างไป-ทวีตไป / คุยกะแฟนไป-ทวีตไป ....โอวววห์ ยอด

รู้สึกว่าเขียน Entry นี้มายาวไปหน่อยละ ขอสลับไปออกข้อสอบต่อดีกว่า ถ้าตื้อแล้วจะมาเขียนตอนต่อไปจ้ะ.

150 | แอบปลื้ม (ภาค 2)

วันนี้อยากเขียน Blog ซะงั้นครับ 555555

คือเมื่อสัปดาห์ก่อนผมได้รับแผ่นพับงานตรุษจีนของปีนี้มาครับ

นั่งอ่านๆ ไปก็คิดถึงเรื่องเก่าขึ้นมาว่า เอ ปีนี้เขาจะเอารูปที่ไหนมาตกแต่งแผ่นพับนะ ก็เลยสังเกตรายละเอียดดู แล้วก็เจอจริงๆ ครับ !!

ด้านซ้ายคือของปีที่แล้ว ด้านขวาคือของปีนี้ครับ

(ขออภัยไม่ได้ถ่ายภาพแผ่นพับแบบเต็มๆ มาด้วย)

เผื่อผู้อ่านไม่เคลียร์ รูปสิงโตฮากกากับรูปเสือไหหลำด้านบนนี้ เป็นการถ่ายภาพด้วยสองมือของผมเองครับ ซึ่งได้ถ่ายไว้ด้วยกล้องคอมแพคยี่ห้อ Samsung อันแสนจะธรรมดา แล้วผมก็อัพขึ้น Blog ตามติดตรุษจีนนครสวรรค์ ปี 52 (เว็บนี้) โดยไม่ได้คิดจะใส่ลายน้ำหรือจะประกาศลิขสิทธิ์ใดๆ ซึ่งก็เป็นที่เหนือความคาดหมายเพราะมันได้ไปปรากฏอยู่ในแผ่นพับประชาสัมพันธ์งานตรุษจีนในปีต่อมา (ปี 53) !!??

อ้างอิง : Entry 131 | แอบปลื้ม (1 กุมภาพันธ์ 2553)

มันไปได้อย่างไรก็ไม่ทราบได้ แต่ที่ผมฮาคือภาพมันก็ไม่ได้สวยคมอะไรมากมาย ทำไมเขาถึงเลือกใช้ภาพเหล่านี้ ? หรือว่าบังเอิญ Search ไปเจอเลยเอามากันง่ายๆ ซะงั้น ?? จริงๆ แล้วผมก็ไม่ได้ซีเรียสเรื่องความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอะไรหรอกนะครับ (ออกจะภูมิใจด้วยซ้ำ) แต่อีกใจนึงก็นึกเป็นห่วงการทำงานของผู้รับผิดชอบว่า มันง่ายไปหรือเปล่า ?? ตรุษจีนปีนึงๆ แต่ละคืนคนมาเที่ยวงานกันเป็นพันนะครับ แถมคนพกกล้องก็มากมายถ่ายกันให้แวบวาบไปหมด มันจะหาภาพดีๆ มุมสวยๆ ความละเอียดกันสูงๆ เอามาใช้ในงานเป็นจริงเป็นจังกันไม่ได้เลยเชียวฤา ????

หนึ่งปีผ่านไป ทั้งกระแสกล้อง DSLR ทั้ง Multiply ทั้งกระแสจัดทริป ตั้งชมรม ฯลฯ มากมาย ผมก็คาดหวังว่า ทั้งแผ่นพับและป้ายคัตเอาท์ปีนี้ น่าจะมีภาพแบบสวยๆ มุมกล้องสุดแนว โลมงโลโมอะไรปรากฏขึ้นมาให้ชื่นใจวัยรุ่นบ้าง ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ผมและชาวปากน้ำโพวัยละอ่อนอีกมากมายคงดีใจกันไม่น้อย

แล้วมันก็กลับมาอีกครั้ง...

ที่เขียน Entry นี้ไม่ได้โชว์พาวหรือต้องการเครดิตอะไรนะครับ ยังคงแอบปลื้มเล็กๆ อยู่เช่นเคย 5555

148 | 2.1 กับ 2.2

เดือนนี้ผม Flash ROM ของ Spica มาหลายรอบละ ตัวเลือกมีอยู่ 2 ตัวใหญ่ๆ คือ SamdroidMod ซึ่งเป็น 2.1 (Eclair) กับ CyanogenMod ซึ่งเป็น 2.2 (Froyo) ซึ่งสองตัวนี้ผมก็สลับกันอัพไปอัพมาประมาณ 2-3 วันครั้งมาตลอด คราวนี้คิดว่าจะอัพอีกแล้ว (จากตอนนี้ใช้ SamdroidMod อยู่) ก็เลยต้องมานั่งทบทวนเหตุผลของตัวเองนิดนึงว่า ทำไมต้องอัพ แล้วทำไมต้องอัพกลับ (???)

กรณีที่ 1 : อัพเป็น CyanogenMod

ข้อดี
- ได้ใช้ Android เวอร์ชั่น 2.2
- เปิดปิด EDGE ได้ผ่าน Power Control Widget ไม่ต้องลง App เพิ่ม
- ใช้เน็ต WiFi ที่มหาลัยได้ เพราะ Browser ใน 2.2 มันรับใบอนุญาตจาก WiFi
- ได้ใช้ App ที่บังคับ 2.2
- ไม่ค่อยแฮงค์

ข้อเสีย
- กล้อง ภาพ Preview ตอนถ่ายเป็นขาวดำ / ปรับแต่งอะไรแทบไม่ได้เลย
- ถ่ายวิดีโอไม่ได้
- ใช้ Bluetooth ไม่ได้
- ต้องอัพบ่อยเพราะว่าหลายอย่างยังไม่สมบูรณ์ (ยังอยู่ในระดับ Alpha)

ข้อแก้ต่าง
- กล้อง : ทำใจไป เพราะยังไงถ่ายออกมาก็เป็นภาพสี
- วิดีโอ : ปกติก็ไม่ถ่ายอยู่แล้วเพราะมันไม่ชัด
- Bluetooth : ทำใจยากนิดนึง เพราะยังต้องใช้อยู่ในบางโอกาส
- อัพบ่อย : ไม่เป็นไรเพราะข้อมูลไม่หาย

กรณีที่ 2 : อัพเป็น SamdroidMod

ข้อดี
- สามารถใช้งานได้ทุกฟังก์ชั่น
- โปรแกรมถ่ายภาพของ Samsung ใช้ได้ดี

ข้อเสีย
- ใช้ App ของ 2.2 ไม่ได้
- มีแฮงค์อยู่บ้าง
- ใช้เน็ตในมหาลัยไม่ได้เพราะ Browser ไม่ยอมรับใบอนุญาต
- ไม่ค่อยทันยุคกะเขาเท่าไร

ข้อแก้ต่าง
- App : มันคงมีไม่เยอะหรอกมั้ง
- แฮงค์ : ทำใจยาก เพราะปกติเราก็ไม่อยากให้มือถือมันแฮงค์อยู่แล้ว
- เน็ตมหาลัย : ทำใจได้เป็นบางครั้ง ตรงนี้อาจต้องหักใจว่า เรายังมี Package EDGE อยู่เว้ย 5555
- ตกยุค : ทำใจได้เป็นบางอารมณ์

สรุปว่า ข้อนึงที่ทำให้หัวเสียมากสำหรับ 2.2 คือเรื่องกล้อง เพราะเราอัพรูปผ่าน facebook / twitter บ่อย เวลาถ่ายโดยเฉพาะเวลาแสงน้อยๆ มันกะได้ยากมาก

ดังนั้น : ทนใช้ 2.1 ไปก่อนก็ละกัน (วะ)

147 | กูเป็นนิสิตนักศึกษา

6 ตุลารำลึกกลับมาอีกครั้งในปีนี้ครับ
ปีนี้นึกอะไรไม่ออกนอกจากกลอนบทนี้ครับ ...

กูเป็นนิสิตนักศึกษา
สุจิตต์ วงษ์เทศ (2512)

กูเป็นนิสิตนักศึกษา
วาสนาสูงส่งสโมสร
ย่ำค่ำนี่จะย่ำไปงานบอลล์
เสพเสน่ห์เกสรสุมาลี
กูเป็นนิสิตนักศึกษา
พริ้งสง่างามผงาดเพียงราชสีห์
มันสมองของสยามธานี
ค่ำนี้กูจะนาบให้หนำใจ
กูเป็นนิสิตนักศึกษา
เจ้าขี้ข้ารู้จักกูหรือไหม
หัวเข็มขัด กลัดกระดุม ปุ่มเน็คไทร์
หลีกไปหลีกไปอย่ากีดทาง
กูเป็นนิสิตนักศึกษา
มหาวิทยาลัยอันกว้างขวาง
ศึกษาสรรพรสมิเว้นวาง
เมืองกว้างช้างหลายสบายดี
กูเป็นนิสิตนักศึกษา
เดินเหินดูสง่ามีราศี
ย่ำค่ำกูจะย่ำทั้งราตรี
กรุงศรีอยุธยามาราธอน
เฮ้ย กูเป็นนิสิตนักศึกษา
มีสติปัญญาเยี่ยมสิงขร
ให้พระอินทร์เอาพระขรรค์มาบั่นรอน
อเมริกามาสอนกูเชี่ยวชาญ
กูเป็นนิสิตนักศึกษา
หรูหราแหลมหลักอัครฐาน
พรุ่งนี้ก็ต้องไปร่วมงาน
สังสรรค์ในระดับปริญญา
ได้โปรดฟังกูเถิดสักนิด
กูเป็นนิสิตนักศึกษา
เงียบโว้ย-ฟังกู--ปรัชญา
กูอยู่มหาวิทยาลัย...
...กูอยู่มหาวิทยาลัย
รู้ไหม เห็นไหม ดีไหม
อีกไม่นานเราก็ต่างจะตายไป
กอบโกยใส่ตัวเองเสียก่อนเอย.

เคยอ่านกลอนบทนี้ในบอร์ดมหาลัยเมื่อหลายปีก่อน ประทับใจครับ ฝากให้อ่านต่อกันด้วยละกัน นิสิตนักศึกษาทั้งหลายครับ

146 | Civilization V

เพิ่ง Download มาลองเล่นเมื่อคืนนี้เองครับ อ่านรีวิวในหลายๆ เว็บเขาบอกว่าภาคนี้มีประเทศสยามด้วย พอเข้าเกมก็เลือกประเทศนี้แหละ ปรากฏว่าตอนที่กำลังอยู่ในหน้า Loading นั้นเอง ....

นี่คือหน้า Loading ที่อธิบายเนื้่อหาของเกมและอื่นๆๆๆ

ตัวละครในรูปคือ พ่อขุนรามคำแหง ครับ

แต่หน้าตัวละครนี่ไม่รู้คนออกแบบเกมคิดยังไงของเขา !!!???

ป.ล. จริงๆ ลืมไปแล้วแต่เมื่อกี้เห็น @ifew โพสต์ขึ้น facebook เลยนึกขึ้นได้ 55555

145 | วันที่น่าจดจำ

ช่วงนี้โคตรขี้เกียจเขียน Blog เลยครับ

ก็อย่างที่เห็นกัน (ถ้ายังอ่านกันอยู่ 555) คือผมไม่ได้เขียน Blog มาเกือบ 4 เดือนแล้ว ถ้านับเดือนมิถุนายนที่เขียนเรื่องซื้อมือถือใหม่เรื่องเดียว ผมก็ไม่ได้เขียนอะไรอีกเลย ตลอดทั้งเดือนกรกฏาคมและสิงหาคม (ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เว้น Blog ไว้เต็มๆ เดือน) แล้วก็เกิดอยากจะมาเขียนอะไรนิดหน่อยเอาวันนี้ซึ่งเป็นปลายเดือนกันยายน โอ้ว...ผมไม่ได้หายหน้าหายตาไปจากโลกออนไลน์นะครับ เพราะว่าการเคลื่อนไหวของผมใน facebook และ foursquare ยังคงต่อเนื่องเหมือนเดิม (จะมีแต่ twitter ที่นานๆ เข้าที แต่ยังยิงรูปจาก twitpic กับพิกัดจาก foursquare อยู่)

แล้วชีวิตที่หายไปจาก Blog สุดรักนี้ ผมไปทำอะไรมาละ

ที่จำได้แบบคร่าวๆ ก็คือ ผมก็ทำงานสอนไปตามปกติ พร้อมกับเตรียมงานร่างพัฒนาหลักสูตรใหม่ แล้วจู่ๆ ก็ต้องไปดูงานติดต่อกันถึง 3 ที่คือ งาน wunca ม.เทคโนโลยีสุรนารี (ได้กระเป๋าโน้ตบุ้คกับเสื้อ STU มา) ตามด้วยหัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ และงานพัฒนาหลักสูตรที่ จ.พระนครศรีอยุธยา หลังจากกลับมาก็เร่งงานพัฒนาเว็บ ตามด้วยงานเขียนเอกสารประกอบการสอน (เพื่อใช้ประเมินต่อสัญญาจ้าง) และก็แวบไปหา Advisor ที่ มน. เอา Paper ไปส่ง (และโดนสั่งให้กลับมาแก้อีกบานตะไท) สุดท้ายก็เพิ่งจะปิดงานเว็บ, หลักสูตร และเอกสารประเมินไปพร้อมๆ กันเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง

ที่น่าจดจำมากก็คือ สภาพของผมเมื่อ 2-3 สัปดาห์ที่แล้ว ผมอยู่ในสภาพเงินเดือนหมดเกลี้ยง หมดชนิดที่ว่าควานหาเศษเหรียญตามที่ต่างๆ ในห้องนอนและห้องทำงานมารวบรวมแล้วใช้จ่ายให้พอพ้นไปวันๆ มาม่าสามมื้อต่อวันกลายเป็นเรื่องปกติ ที่หนักๆ ก็คือผมวิกฤตขนาดที่เวลาเลิกงานต้องขับรถกลับบ้านช้าๆ เพราะว่าถ้าน้ำมันหมดแล้วจะไม่มีเงินเติม และถ้าเกิดอุบัติเหตุเช่น ยางรั่ว ผมก็ไม่มีแม้แต่เงินมาปะยาง !!! ทั้งหมดนี้ไม่ได้โทษใครหรอกครับ แต่มันเกิดจากการที่ผมไม่รู้จักระมัดระวังเรื่องการใช้เงินเอง

แล้วสภาพแบบนั้นแหละครับ ผมต้องนั่งทำงานอยู่ที่มหาลัยเพื่อจัดการทุกอย่างให้เสร็จทันกำหนด เวลางาน 8 ชั่วโมงไม่เพียงพอเสียแล้ว ภาพที่ผมขี่มอเตอร์ไซค์ช้าๆ ออกจากมหาลัยตอนตี 1 ตี 2 คงเป็นภาพชินตาของเหล่ายามหน้าประตูที่เห็นกันตลอดช่วง 2-3 สัปดาห์นั้นเลยทีเดียว สภาพแบบนั้นเป็นอะไรที่ติดตรึงใจมากครับ มันมีทั้งความเหนื่อย ความท้อแท้ ความหิว ความเครียดแบบจิตตกสุดๆ ไอ้การจะไปคลายเครียดพักสายตากับเบียร์ซักกระป๋องแล้วกลับมาทำงานต่อยังเป็นไปไม่ได้เลยในช่วงเวลานั้น

มาถึงตอนนี้ เมื่อเหตุการณ์มันผ่านพ้นไปหมดแล้ว ผมรู้สึกว่าอะไรบางอย่างในตัวผมเริ่มเปลี่ยนไปบ้างแล้วครับ ในเรื่องงานผมเข้าใจดีถึงความจำเป็นในการทำงานให้เสร็จตามกำหนดเวลา และมันก็ทำให้เราแกร่งขึ้น ทนงานขึ้นมาอีกเยอะ (เคยเจอสภาพคล้ายๆ กันแบบนี้มาสองครั้งคือ โปรเจ็ค ป.ตรี และ IS ป.โท ซึ่งแต่ละครั้งมันก็ทำให้ผมทนทายาดขึ้นอีกเยอะเลย) ส่วนเรื่องเงินทองตอนนี้แม้จะมีเพียงเหรียญบาทสักเหรียญหล่นอยู่ตรงหน้า ผมก็จะเห็นมันเสมือนว่ามีสร้อยคอทองคำตกอยู่แบบนั้นเลยเชียว ผมเข้าใจค่าของเงินมากขึ้นอีกนิดหลังจากที่ได้พบกับรสชาติชีวิตตรงนั้นมา วันนี้ทุกอย่างกลับสู่สภาพปกติแล้วครับ และผมก็ได้รับผลตอบแทนจากความเหน็ดเหนื่อยตรงนั้นมา หลังจากที่ได้ให้รางวัลกับตัวเองไปพอสมควรแล้ว ผมจะสัญญากับตัวเองว่าผมจะไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีกเป็นอันขาด

ทำงานมาเกือบ 5 ปี วันนี้เป็นวันที่ตัวเลขในบัญชีของผมสวยงามที่สุดเท่าที่มันเคยมีมาเลยครับ รู้สึกว่าภูมิใจจริงๆ ที่เรายังทนอยู่ได้มาจนถึงวันนี้ 55555555+

144 | My Android

กลับมาเขียน Blog อีกครั้งหลังจากขี้เกียจมานานแสนนาน...ขี้เกียจจริงๆ นะครับ ทั้งๆ ที่มีเรื่องอยากเขียนเยอะ ไหนเรื่องพัทยาก็ยังเล่าไม่จบ ทั้งเรื่องที่ไปมาเลเซีย ทั้งเรื่องจิปาถะมากมาย แต่ก็ไม่อยากเขียน (รูปยังขี้เกียจอัพขึ้น facebook เลย) วันนี้เซ็งๆ ไม่อยากทำอะไร แต่อยากเขียน Blog ซะงั้น ...เออเขียนซักเรื่องแล้วกัน

คือเมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมเอาโทรศัพท์เครื่องเก่า (Nokia 5800 XpressMusic) ไปขาย แล้วเทิร์นเครื่องใหม่มา และก็เป็นโทรศัพท์ที่ฝันไว้จริงๆ นั่นก็คือ "SAMSUNG Galaxy Spica (i5700)" นั่นเองครับ



สีขาวแบบในรูปนี้เลยครับ

ไอ้ที่ฝันไว้ไม่ใช่ความที่มันเป็น SAMSUNG หรอกครับ แต่เป็นข้างในของมันที่เป็น "Android" ต่างหาก

คือผมอยากได้โทรศัพท์ที่เป็น Android มานานแล้ว และด้วยกำลังทรัพย์ที่มี ผมมีตัวเลือกที่สามารถซื้อได้เพียง 2 รุ่นเท่านั้น คือ WellCom A88 และ SAMSUNG Spica ซึ่งพิจารณาดูแล้ว ผมคาดว่าถ้าซื้อ WellCom มาสงสัยจะไม่เข้าท่าแน่ๆ เพราะว่ามันไม่น่าไว้ใจเลยสำหรับโทรศัพท์ House Brand ถ้าเทียบราคาแล้ว ยอมจ่ายแพงอีกนิดนึงแล้วซื้อ SAMSUNG อย่างน้อยด้วยยี่ห้อของมันก็ทำให้พอไว้ใจได้บ้างแหละ

จนกระทั่งมาถึงวันที่ Spica ลดราคาจากหมื่นกว่าๆ เหลือ 9,900 ผมตัดสินใจหักดิบเลย "ซื้อเว้ย" แล้วก็เอาเครื่องเก่าไปเทิร์นกันง่ายๆ แบบนี้แหละครับ ได้ราคามิตรภาพมา 9,600 ก็โอเคครับ

OS ที่ได้มากับเครื่องเป็น 1.5 ครับ ผมก็เอามาอัพเองเป็น 2.1 หลังจากนั้นก็ค่อยๆ หัดใช้มาเรื่อยๆ เปลี่ยน App นู่นนี่ทุกวัน จนตอนนี้ก็เริ่มจะเป็นงานบ้างแล้วครับ



HomeScreen ของ 2.1 เครื่องนี้เป็นแบบนี้ครับ

ประทับใจ Android จริงๆ มันตอบโจทย์ได้ทุกอย่างเลย ตอนแรกผมก็อ่านๆ ข้อมูลมาบ้างว่าโทรศัพท์ Android ใช้ยังไง แล้วต้องทำยังไงกับมันบ้าง แต่พอมาอยู่ในมือจริงๆ ก็ไม่เป็นงานซะเลย

เริ่มแรกก็คือหาวิธีปิด EDGE ตรงนี้หาข้อมูลไม่ยากครับ ผมใช้ APNdroid โหลดจากใน Market ฟรี แก้ปัญหาได้เรียบร้อย

ปัญหาต่อมาคือ เบอร์โทรศัพท์ เครื่องเดิมผม Sync เบอร์ทั้งหมดลง Outlook ไว้เรียบร้อยแล้ว แต่พอมาเครื่องใหม่ผมหาวิธีเอาเบอร์จาก Outlook กลับลงไปในมือถือไม่ได้ แล้วจู่ๆ ก็มีเหตุที่้ต้องโทรออกกะทันหัน ก็วุ่นวายน่าดูครับต้องโทรไปหาเพื่อนเพื่อขอเบอร์มาโทรอีกที 555555

สุดท้ายก็มาเข้าใจว่า Google Sync มันคืออะไร แล้วก็ทำการ Sync เบอร์เข้า Gmail และ Sync ลงมือถือเรียบร้อย ...จริงๆ แล้วถึงจะวุ่นวายเวิ่นเว้อขนาดนี้ แต่ผมกลับประทับใจแนวคิดการ Sync Contact แบบนี้มากๆ เลย (รู้สึกว่ามันชัดเจนแล้วก็ใช้ง่ายกว่า Ovi Contact อีก)

ปัญหาใหญ่ต่อมาคือ ผมไปโหลดโปรแกรมจำพวก Task Manager มาลง ตอนแรกใช้ Advanced task Manager Free แต่ไม่ชอบไอคอนมันก็เลยเอาออก แล้วก็ลองหาตัวอื่นดู ปรากฏว่าไปเจอตัวนึงชื่อ Advanced Task Killer Free ไอคอนสวยงามมากมายครับเป็นรูปหุ่นกระป๋องเขียวอย่างเท่อะ เอาละวะลงเล้ย :)



ไอคอนหุ่นเขียวนั่นแหละครับ จำหน้ามันไว้ๆ

...ความซวยมาเยือนครับ แบตเตอรี่ผมหมดฮวบฮาบอย่างไม่ทันตั้งตัว ซึ่งผมก็ไม่รู้จริงๆ ว่ามันเกิดจากอะไร แบตหมดแล้วไม่พอ ชาร์ตใหม่อีกประมาณ 4-5 ชั่วโมงกว่าจะเต็ม พอเต็มปุ๊ปเอาสายออก แบตหายไปทันที 10% (ชิบหาย) มันเกิดอะไรกันนี่ ผมลนลานมากหาทางออกไม่ได้ Search ตามเน็ตก็ไม่เจอ (ผมไปตั้งกระทู้ถามในพันทิป ตามนี้) จนได้คำตอบจากกระทู้นี่แหละครับว่าไอ้กระป๋องเขียวนี่แหละตัวการ เอาออกซะแล้วกลับไปใช้ของเดิมดีกว่า ขี้เหร่หน่อยก็ยอมดีกว่าแบตชาร์ตครึ่งวันใช้ครึ่งวัน เหอะๆๆๆ

หมดปัญหาเรื่องแบตแล้ว ต่อมาคือเรื่อง HomeScreen อืด ตอนแรกที่ดูใน youtube มันก็อึดจริงๆ นั่นแหละ และผมก็เตรียมใจไว้แล้วว่า ...เออ ช่างเหอะ อย่างน้อยมันก็เร็วกว่า 5800 XM หน่อยนึงละวะ แล้วมันก็อึดคามือจนได้ ผมอึดอัดใจมานานหลายวันก่อนจะพบว่า เจ้า HomeScreen ที่มากับ Spica เนี่ยมันคือ Pantheon และมันเปลี่ยนได้ !!! (จริงๆ มัน Uninstall ได้แต่คงต้อง root ซึ่งผมยังไม่กล้าหาญขนาดนั้น) ผมก็เลยเปลี่ยนมาลง LauncherPro แทน ซึ่งมันก็ลื่นปรื๊ดดดด สวยงามสมปรารถนา

หลังจากนั้นผมก็ลองลง App นู่นนี่มากมาย ผมก็เริ่มรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น ตอนนี้ประทับใจมากๆ แล้วครับ และยังคงต้องศึกษามันต่อไป เล่าไว้เท่านี้ก่อนครับถ้ามีอะไรหนุกหนานจะกลับมาอัพเดทต่อ....ถ้าไม่ขี้เกียจ 5555555555555555+